تحلیل اثر سیاست‌های پولی و مالی بر تجارت خارجی در ایران با رویکرد DSGE

چکیده

اعمال سیاست‌های پولی و مالی به جهت آثار و تبعات تورمی و کاهش نرخ ارز حقیقی همواره مورد نقد کارشناسی بوده‌اند. هدف این مقاله، بررسی اثرات تکانه‌های پولی و مخارج جاری دولت بر متغیرهای کلان اقتصادی بویژه صادرات و واردات در ایران در قالب مدل DSGE اقتصاد باز کینزی جدید است. بدین منظور یک مدل DSGE با توجه به ویژگی‌های اقتصاد ایران نظیر لحاظ بخش نفت و چسبندگی‌ها، طراحی شده است. در این مقاله پارامترهای مدل طی دوره 1351 تا 1393 برخی کالیبره و برخی دیگر با استفاده از روش بیزی برآورد شده‌اند.
نتایج حاصل از توابع عکس‌العمل آنی حاکی از آن است که تکانه مثبت نرخ رشد پایه پولی باعث افزایش واردات، کاهش صادرات و بدتر شدن تراز تجاری غیرنفتی می‌شود. تورم، تولید، سرمایه‌گذاری و اشتغال نیز مطابق تئوری افزایش می‌یابند.
تکانه مثبت مخارج جاری دولت نیز با افزایش تورم، موجب کاهش نرخ ارز حقیقی شده که کاهش صادرات غیرنفتی و افزایش واردات را فراهم می‌آورد و نهایتا تراز تجاری غیرنفتی کشور را بدتر می‌کند. از سوی دیگر افزایش مخارج دولت، مطابق تئوری موجب افزایش تولید می‌شود، لیکن به جهت اثر جبرانی بخشی از افزایش در تولید، به دلیل کاهش سرمایه‌گذاری بخش خصوصی (جایگزینی با مخارج دولت) کاهش می‌یابد.

کلیدواژه ها: "مدل DSGE؛ سیاست پولی؛ سیاست مالی؛ چسبندگی؛ صادرات"

نویسندگان:

حسن ولی‌بیگی: دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس و عضو هیات علمی موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی

کاظم یاوری: دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس

 ایلناز ابراهیمی: استادیار اقتصاد پژوهکده پولی و بانکی

بهرام سحابی: استادیار گروه اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس

پژوهشنامه بازرگانی – دوره 21، شماره 83، تابستان 1396.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.   

منتشر شده در پول

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اجرا شده توسط: همیار وردپرس